Vrijdag 21 augustus 2020

Boel heggenmussen vanochtend in de duinen, en ineens een zingende roodborst. Nieuwe aanvoer: trek. Herfst, ook al is het pas augustus. Voor veel vogels begint de herfst al in augustus. Of nog eerder. Ook af en toe gele kwikstaart over, zoals het hoort want dat is altijd een vroege nazomertrekker, en nog een verlaatte gierzwaluw. Dit tijdens een kort rondje rond onze polder en langs het Zwin.
Daarna met zijn allen naar Oostburg gefietst. Leuke fietstocht, maar Oostburg is eigenlijk best saai, met zijn hedendaagse winkelstraten en -pleinen en naoorlogse gemeentehuis. Een soort Veenendaal, dorp dat tot stad is gegroeid. Bestuurlijke hoofdplaats van de gemeente Sluis. Het historische en pittoreske Sluis de naam, Oostburg het gemeentehuis: eerlijk zullen we alles delen. Maar eigenlijk was het nietige Zuidzande onderweg leuker. Al heeft Oostburg wel een mooie watertoren, een best aardige kerk in basilicastijl en plassen met rietvelden aan de rand, restanten van oude kreken. Allemaal van na de oorlog, behalve die plassen met rietvelden, want op 6 oktober 1944 werd Oostburg voor een belangrijk deel verwoest door geallieerde bombardementen. Er vielen 106 slachtoffers en 353 panden werden verwoest, aldus Wikipedia, waaronder een aantal historische gebouwen. De geschiedenis, zo blijkt maar weer, toont zich vaak door wat je niet ziet.

Na afloop in mijn eentje naar de Sophiapolder, uitgestrekte plasdras een paar kilometer verderop. Aangelegd als compensatie, ook al, voor de verdieping van de Westerschelde. Er moest blijkbaar heel wat gecompenseerd worden in Zeeland, ik weet niet of we daar zo gelukkig mee moeten zijn. Veel vogels in de Sophiapolder, aardige soorten ook (kemphaan, lepelaar, geoorde fuut, bonte strandloper), leuke afsluiter.


Verder lezen?zaterdag-22-augustus-2020

Donderdag 20 augustus 2020

's Morgens voor het ontbijt door de duintjes naar Cadzand gelopen. Ze zijn een mooie afwisseling van woest woekerend kreupelhout, oplaaiende vlammen van flakkerende duindoornstruwelen en grazige laagtes, zoals duinen meestal zijn natuurlijk, maar toch weer op een eigen en na enkele dagen inmiddels herkenbare manier. Daarna een tijdje op het inmiddels bekende piertje gestaan. Wolkenvelden, doorkomende zon en wat regen. Het was iets spannender dan vorige keer maar zonder tastbaar resultaat. IJsvogel buiten beschouwing gelaten, beneden op de stenen aan de voet van het piertje. In de duinen wat trekkertjes, onder andere veel heggenmussen en een tuinfluiter. De herfst komt eraan. En op de terugweg ineens een fraaie zomertortel.
In de tuin blijkt het ook spannend te kunnen zijn. Putters hebben we iedere dag maar vandaag ook tuinfluiter en kneu. En een vreemd, droog ratelend geluid dat ik regelmatig hoor vanuit de buurtuinen, lijkt aan boomkikker toe te behoren.
's Middags, inmiddels weer warm en zonnig, in mijn eentje richting Breskens gefietst. Eerst de Verdronken Zwarte Polder waar ik twee graszangers had. Daarna Waterdunen, grootschalige natuurontwikkeling bij Breskens. Vast ter compensatie van het een of ander. De plannen zijn groots maar ik vond het er eerlijk gezegd nog een beetje saai. Uitgestrekte wateren en uitgestrekte ruigtes, trillend in de zomerwarmte. Veel vogels maar niet veel dat het noemen waard is. De gebruikelijke massa's en verder onder meer geoorde futen, lepelaars en ook hier graszanger.
's Avonds nog even naar het Zwin en aan zee geweest. Prachtige luchten met spetterende zonsondergang.


Verder lezen? vrijdag-21-augustus-2020

Woensdag 19 augustus 2020

Vanmorgen weer bijtijds de deur uit, dit keer voor een tochtje langs het Zwin. Erg leuk en rijk aan steltloper was het aan het uiteinde. Geen topsoorten maar van onder andere zwarte en groenpootruiter, twee kanoeten, kluten, lepelaars, prachtige kleine zilverreigers + twee keer grote, enkele rosse grutto's, een regenwulp en dit keer ook de nodige bontjes en bontbekken, wordt ik best blij.
We zijn tamelijk lui hier op onze vakantie. Ik ook, tot nu toe. Vandaag pas diep in de middag, inmiddels zonnig en warm, weer op pad. En dan ook nog gewoon maar een stuk door de buitenste duinen langs Cadzand naar het oosten en over het strand, slalommend om de badgasten, weer terug gewandeld waarna ze met zijn drieën gingen zwemmen terwijl ik vergeefs over zee tuurde.
Tussendoor zitten we veelal in ons tuintje te lezen of iets anders te doen, met als we er even tussendoor onze ogen op richten zicht op een dichte struweelwal ter afscheiding van ons poldertje waar we vanuit ons slaapkamerraam nog net enig zicht op hebben. Het gekke is trouwens dat ik al vrijwel geen idee meer heb waaruit dat iets anders zoal bestond.

's Avonds uit eten, bij de Italiaan op het eethuispleintje helemaal aan de andere kant van Cadzand. Buiten op het terrasje, maar wel overdekt en dat was nodig want intussen regende het flink.


Verder lezen? donderdag-20-augustus-2020

Dinsdag 18 augustus 2020

Vanmorgen min of meer vroeg met Renske naar de Verdronken Zwarte Polder gefietst, bekend en mooi natuurgebiedje aan zee bij Nieuwvliet Bad waar ik (ook) nog nooit geweest was. Dat was alvast één lifer. Een oud stuk (inmiddels) buitendijkse polder heroverd door de zee. In 1623 ingepolderd en in 1802 weer overstroomd. Wat rest is een paradijsje voor de natuurliefhebber: een oude kreek, kwelders, rietvelden, jonge duintjes en een strandvlakte met bij hoogwater ondiepe slenken, alles omarmd door de nieuwe zeedijk die het achterland beschermt tegen nog meer overstroming. Paradijs ook voor vogels en voor zeldzame kustplanten als lamsoor, zeepostelein, blauwe zeedistel en (ook hier) zeevenkel. Doelsoort hier was graszanger en die liet niet op zich wachten. Zong meteen al bij aankomst uitvoerig en liet zich ook fraai zien, zowel in zangvlucht als in zit. Verderop mogelijk ook nog een tweede. De zon scheen en een zomertortel vloog langs.
Na een lange pauze 's middags met zijn allen naar Retranchement gefietst, ons buurdorp. Langs het kanaal en langs schrale graslanden. In Retranchement een korte blik op het oude dorpje, klein maar fijn, een terrasje met ijs dat nogal duur was maar wel lekker, en daarna een mooie wandeling over het zuidelijke deel van de vesting, de oude verdedigingswerken die in 1604 zijn aangelegd in opdracht van prins Maurits. Stukje vaderlandse geschiedenis en inmiddels natuurgebied in bezit van het Zeeuws Landschap. Wallen, meidoornstruwelen, waterpartijen en schrale velden. Mooi en bloemrijk, en warm bovendien, in de zon. Terug langs het Zwin.

's Avonds nog even in mijn eentje om ons poldertje, langs het Zwin en door de duinen gewandeld. Wordt een beetje mijn traditionele vaste ommetje.

Verder lezen? woensdag-19-augustus-2020

Maandag 17 augustus 2020

Vier keer weggeweest vandaag. Dat kan minder maar soms gaat dat zo. Vanmorgen vroeg, heldere lucht boven laag hangende mist, door de duintjes naar Cadzand Bad gelopen en in Cadzand Bad tijdje vanaf het piertje van de jachthaven over zee staan kijken. Nog niet veel te beleven, de herfst moet ook nog beginnen natuurlijk. Wel onderweg onder andere zang van cetti’s zanger en overal roepjes van zwartkop en tjiftjaf.
Daarna met zijn allen naar de Zeemeeuw (onze lokale strandtent) voor lekkers en naar Cadzand Bad voor boodschappen en fietsen. In mijn eentje vervolgens langs het Zwin gefietst tot zo'n beetje het uiteinde, waar de dijk afbuigt en naar België voert. Daar blijken nog mooie stukken plasdras te zijn met slikken en zandplaten en veel vogels. En een leuk uitzichtplateau met zicht op slikken en zandplaten en veel vogels. Vooral de kluten waren fraai. En de kleine zilverreigers af en toe vlakbij. Boven België een zoveelste dreigende buienlucht waarvan een staartje viel op de terugweg. De luchten zijn mooi en indrukwekkend de eerste dagen van onze vakantie. Soms lijkt het plaatselijk wel nacht, een stukje hel op aarde, terwijl van een andere kant de zon erop schijnt. Zonder andere zaken tekort te willen doen misschien wel de meest spectaculaire attractie van de vakantie tot nu toe.

Na het eten tenslotte met zijn drieën een tochtje de binnenlanden in. Door akkers en velden en over dijkjes die de gemiddelde vakantieganger op zoek naar strandgenot wellicht nooit te zien zal krijgen. Onder andere naar Cadzand dorp. Cadzand Bad is weinig meer dan de nogal megalomane Boulevard de Wielinge, met sjieke badhotels in meerdere lagen, enkele landhuizen teruggetrokken achter hermetisch hekwerk en enkele winkel- en eethuispleintjes. In de paar straatjes achter de boulevard woont zo te zien vrijwel geen mens, bijna alle behuizing is voor toeristen bestemd. Geparkeerde auto's zijn in meerderheid Duits of Belgisch. In Cadzand Dorp, enkele kilometers landinwaarts, wonen wel mensen. Cadzand Dorp is een charmant dorpje met stille straatjes waar de geparkeerde auto’s in meerderheid Nederlandse nummerborden hebben, met bescheiden woonhuisjes en onder andere een mooie oude kerk, met sierlijk torentje geflankeerd door twee statige zijbeuken. Even buiten het dorp loopt de Vierhonderd Polderweg, een mooi dijkje dat slingert langs bosjes en bosranden, boerderijen en akkers. Af en toe mooie ruige hoekjes en oude waterlopen en daarachter de uitgestrekte akkers van de Zeeuws Vlaamse binnenlanden. Al bij al een heel ander aspect van de omgeving dan we tot nu toe meemaakten. Mijn vakantievogellijst gespekt met soorten als huismus en turkse tortel en in donker terug.

Verder lezen? dinsdag-18-augustus-2020

Zondag 16 augustus 2020

Warm, zonnig, een apocalyptische buienlucht, een bui met hoog gedonder maar zonder het spektakel waarop we gehoopt hadden, en een mooie zachte avond met opklaringen. Aldus vandaag in het kort.
Vanmorgen met Renske over de dijk richting binnenland gelopen. Naar het zuiden dus. Mooie zichten weer, over de kwelders en de strandvlaktes tot diep in België. Het is een soort niemandsland: hier Nederland, daar België en daartussen het Zwin. Aan de andere kant is het een stuk alledaagser, hoewel toch evengoed een voor ons nieuwe wereld: de uitgestrekte akkers van de Zeeuws Vlaamse binnenlanden. We bezichtigden onder andere de grenspalen die hier in het landschap staan, vanwege de onbegaanbaarheid van grote delen van het Zwin zelden precies op de grens. Die loopt deels midden door de hoofdslenk.

Geen grote vondsten vandaag maar slechtvalk en zwartkopmeeuw waren best te pruimen. En vanavond met Harriët onder dreiging van nieuwe buienluchten door de duinen naar zee en over het strand en langs de monding van het Zwin weer terug gelopen.

Verder lezen? maandag-17-augustus-2020

Zaterdag 15 augustus 2020

Aankomst te Cadzand. Of beter gezegd: Cadzand Bad. Of, nog preciezer: Retranchement, want daartoe schijnen we officieel te behoren, de komende twee weken. Al is het allemaal gemeente Sluis. Na een lange reis met trein, boot en belbus (haltetaxi heet dat hier), waarbij alles klopte, aansluitingen, reserveringen, e-tickets, betreden we een wat mij betreft gezellig huisje met een wat mij betreft gezellig tuintje op een eenvoudig vakantieparkje waar je zomaar in een paar minuten langs een stukje spannende ruige polder met rietvelden en poeltjes met watersnippen naar een ruige stuifdijk loopt van waar je fraai uitzicht hebt op het Zwin. Strandvlakte met slenken, verre zichten diep in België (Knokke, Zeebrugge), kleine zilverreiger, grote sterns, op het dijktalut zeevenkel (lifer, en zeldzaam) en fraaie wolkenluchten in een verder heldere hemel. Vanavond ondergaande zon en spannende buienluchten met onweergerommel van buien die niet vielen. Althans, niet bij ons.

We zijn klaar voor een fijne vakantie waarin niets buitensporigs, niets heroïsch gaat gebeuren. Aan meer heb ik geen behoefte. Materiaal voor meeslepende reisverhalen zal hopelijk ver te zoeken zijn.


Verder lezen? zondag-16-augustus-2020

Of: Wijnhoeve de Heikant Groesbeek