Goed, het zat er inderdaad: balkanbergfluiter tussen de nieuwe vakantiehuisjes langs de Kampweg. Maar wat een pokkebeest was dat, zeg! Zes keer heen geweest, uren aan besteed met als resultaat één keer een vogeltje hoog in de dennenkronen waar vrijwel niets aan te zien was en misschien één keer een paar roepjes. Waarschijnlijk wel mijn allerminst bevredigende nieuwe soort ooit. Het was wel met zekerheid de vogel waarvan men zeker wist dat het de bergfluiter was, die ik vrijdagmiddag in zowat het laatste daglicht hoog door de dennenkronen zag foerageren. Hij deed precies wat werd omgeroepen: bewoog zich sloom tussen de dennentakken door, stond even te bidden, schoot ineens een stukje omlaag, verplaatste zich wat naar links enzovoort. Een phyllo met een wat bleke buik, meer heb ik er niet aan gezien. Intrigerend was dat moment zaterdagmiddag: ze hadden de vogel net getaped toen ik van wat verder weg een paar roepjes hoorde die werkelijk sprekend leken op wat ze zojuist getaped hadden. Het leek er bijna een echo van. Heb nog even gecheckt: ze hadden verderop niet staan tapen. Het geluid kwam ook niet uit die richting. Te mooi om waar te zijn natuurlijk, maar wat was het anders geweest? Inmiddels is van de vogel een overtuigende foto verschenen zodat bergfluiter wel vaststaat, en hebben diverse mensen roep gehoord die wijst op balkan.
Verder nog wat te melden over DT3?
Mooie kepen. Mooie groepen langs het wad achter het dorp vooral, op het basalt langs de dijk en in de bosjes langs de tuintjes. En kepen zijn prachtige vogels. En een paar keer een opvliegende houtsnip in het ruige open duin achter Lange Paal, waarschijnlijk telkens dezelfde. Toen scheen inmiddels de zon, en niet alleen toen, wat best opmerkelijk was want de weersvoorspellingen voor dit weekend waren weer eens dramatisch geweest. Wat zon en regen betreft viel het enorm mee. De windvoorspellingen kwamen wel uit. Drie dagen lang stond er een harde tot stormachtige wind, wat op den duur erg vermoeiend was. Aan zee leverde dat helaas weinig tot niets op. Op zondagmiddag, toen de wind het hardst was en bijna recht uit zee kwam, trok het meeste zelfs over de Waddenzee. Tientallen grote sterns zag ik langs vliegen vanaf de Waddendijk achter het dorp, allemaal naar zuidwest, en zelfs een juveniele jan van gent. Alsof ze allemaal de Noordzee waren uitgeblazen, door de Vliestroom de Waddenzee op.
Het meest spraakmakend dit weekend was wat er allemaal niet op Vlieland zat maar op een van de andere eilanden (maskergors op Terschelling en notabene een ruigpootuil op Schier) of op het vasteland (sperweruil! In de Rottige Meente). Ik deed mijn uiterste best ze te negeren maar dat viel nog helemaal niet mee.
Maar het spectaculairst was dit DT-weekend het hoge water. De combinatie van springvloed en dagenlange stormachtige westenwinden leidde ertoe dat zondag rond middernacht en maandagochtend de kade bij de veerbootafvaart driekwart onder water stond, het water tegen de vertrekhal klotste, ten oosten daarvan het water tot op de Havenweg reikte en sommige van de bankjes langs de kade volledig onder water stonden. Ik had zoiets nog nooit meegemaakt. Dus toch niet voor niks naar Vlieland geweest.
26 oktober 2026
Meer Deception tours: Deception tours
Mijn weblogkasteel
Geen opmerkingen:
Een reactie posten