Maandag 24 augustus 2020

Waar precies ons huisjespark ophoudt, is mij niet helemaal duidelijk maar onze voordeur uit en twee keer de hoek om brengt je bij een lapje polder tussen ons park en de laatste zeewering voor het Zwin en dat poldertje, de Oudelandsche Polder, hoort er in elk geval niet meer toe, lijkt me. Er staan in elk geval god zij dank geen huisjes. (Hoewel ik natuurlijk niet te hard over die huisjes moet klagen want we wonen er zelf in een, deze twee weken.) Wel is er ‘vlak om de hoek’ een poeltje met drassige oevers en slikjes waar bijna altijd wel een paar mooie watersnippen zitten en soms een groenpootruiter of een kleine zilverreiger. Ik hoop er elke dag op een franjepoot maar het is er nog niet van gekomen. Aan de overkant is wat rietland en daartussen bultig, ruig weiland met opschietende pollen ruigtekruiden en een paar wilde koeien. Voorbij dit poldertje is er het duinland met wat grazige laagtes tussen het kreupelhout dat de naam Kievittepolder draagt. Een spannend gebiedje waar ik elke dag hoop op draaihals of sperwergrasmus, maar het is er nog niet van gekomen. Ook vanmorgen weer voor ontbijt het wandelingetje langs het poldertje en door de duintjes gemaakt dat het tot mijn dagelijkse ommetje heeft gebracht. Grijze lucht, af en toe een spatje zon, af en toe een flard miezer en een vlaag van trekkertjes in de bosjes. We maken hier een beetje de overgang mee van zomer naar herfst. Ach, natuurlijk kun je zoiets in juni ook meemaken maar dan is het fake news. Inmiddels is het eind augustus, sieren rode rozenbottels het duinland, zijn overal de struwelen vergeven van de roepjes van heggenmus en zwartkop en is het, terwijl het vorige week nog zomers was, buiig, winderig en fris. Vanmorgen hier wel ineens gekoer van zomertortel, wat dan weer juist een erg zomers geluid is. Bijbehorende vogel zat mooi dichtbij in een half kaal boompje.
Vanmiddag in mijn eentje gefietst. Eerst naar het uiteinde van het Zwin. Onderweg weer een mooie jagende visarend: zelfde als gisteren? Vloog met een vis in zijn klauwen België in. Verder weer prachtige kleine zilverreigers en lepelaars en een casarca. Daarna over kronkelende dijkjes langs karige akkers via Cadzand Dorp naar de Ondergelopen Zwarte Polder om te proberen graszanger nou eens echt perfect in beeld te krijgen. Mislukt. Slechts één keer kort horen zingen, verder taal noch teken. Vervolgens vond ik er een zingend in de rietlandjes van onze eigen Oudelandsche Polder die ik ook nog aardig in beeld kreeg. Grappig. Ik loop hier inmiddels ruim een week rond maar deze had ik hier / hier had ik deze nog niet. Mag ik een zelfontdeksoort noemen vind ik, en best een leuke. Hoewel je hiermee in Zeeuws Vlaanderen natuurlijk minder indruk maakt dan bijvoorbeeld in Utrecht. Want terwijl-ie in de rest van het land behoorlijk zeldzaam is, is graszanger in Zeeuws Vlaanderen een vrij gewone soort die overal opduikt waar de omstandigheden geschikt zijn: rietvelden, ruigtes, verwilderde graslandvegetaties. Een specialiteit van de streek dus.

Geregeld hoor ik in de buurtuinen of zelfs in onze eigen tuin boomkikker. Vanavond hoorde ik er ook diverse in de duinen. Daar scharrelde ook een cetti's zanger rond.

Verder lezen? dinsdag-25-augustus-2020

Zondag 23 augustus 2020

Vandaag wel die verrassing, iets dat me in elk geval een beetje euforisch kon maken. Twee keer zelfs. Eerst vanmorgen op de terugweg van een tochtje met Harriët langs het Zwin dat ons tot in België had gebracht, we hadden de mondkapjes mee, maar als afwijking van het gebruikelijke tot dan toe slechts een zwarte stern had opgeleverd: ineens een fraaie visarend jagend boven het Zwin. En daarna, tijdens het nogal regenachtige begin van onze middagtocht met zijn tweeën, ineens een kleine jager over de branding bij de Verdronken Zwarte Polder. Verdween zwoegend in de regenvlagen boven wat misschien al de Westerschelde mag heten.

Tussen de regen door in de Verdronken Zwarte Polder zingende graszanger en in plassen op het strand twee kleine zilverreigers, elke keer weer geweldig mooie vogels. Vervolgens, inmiddels droog met geregeld zon, Nieuwvliet (klein maar charmant), Groede (fraai, met mooie kerk op pittoresk dorpsplein en een leuke galerie van een lokale kunstenaar in de hoofdstraat. Groede is een artistiek dorp, aldus Wikipedia), de Nieuwkerksche kreek (geen vogels), de Blikken (geen water) en de Knokkert (mooi stukje bos met veldjes en ruigtes en aangrenzende watertjes met slikken en vogels).

Verder lezen? maandag-24-augustus-2020

Zaterdag 22 augustus 2020

Het is leuk hier. Het is mooi en het is bijzonder aangenaam hier twee weken te verblijven, maar het wachten is nog op een verrassing, op een gebeurtenis van betekenis, op iets dat me echt euforisch kan maken. Vogel of iets anders, iets dat de dagelijkse routine doorbreekt. Het is ook vanmorgen weer niet gelukt. Door de duinen gewandeld en een tijdje op het piertje bij de jachthaven gestaan, en niets noemenswaardigs gezien.

Verder stond vandaag in het teken van (spring)vloed en (spring)eb. Volle maan. Om 11 uur bij laag water bij en (dat kon toen:) in het Zwin gestaan en vanmiddag om 5 uur bij hoogwater opnieuw wezen kijken. Het verschil was, hoe voorspelbaar ook, spectaculair. Vanmorgen uitgestrekte strandvlaktes en kwelders met een nietig stroompje er dwars doorheen. Vanmiddag niets meer daarvan maar slechts een onafzienbare vloed van de duinrand hier tot aan de verre duinrand aan de overkant in België. Een manifestatie van heb-ik-jou-daar van de oerkracht van de natuur. Daar kun je alleen maar ontzag voor hebben. Daarbij zon, prachtige wolkenvelden, een harde wind en tientallen kitesurfers die een mooie demonstratie gaven van hun kunsten. Het was een spectaculaire middag.

Verder lezen? zondag-23-augustus-2020

Vrijdag 21 augustus 2020

Boel heggenmussen vanochtend in de duinen, en ineens een zingende roodborst. Nieuwe aanvoer: trek. Herfst, ook al is het pas augustus. Voor veel vogels begint de herfst al in augustus. Of nog eerder. Ook af en toe gele kwikstaart over, zoals het hoort want dat is altijd een vroege nazomertrekker, en nog een verlaatte gierzwaluw. Dit tijdens een kort rondje rond onze polder en langs het Zwin.
Daarna met zijn allen naar Oostburg gefietst. Leuke fietstocht, maar Oostburg is eigenlijk best saai, met zijn hedendaagse winkelstraten en -pleinen en naoorlogse gemeentehuis. Een soort Veenendaal, dorp dat tot stad is gegroeid. Bestuurlijke hoofdplaats van de gemeente Sluis. Het historische en pittoreske Sluis de naam, Oostburg het gemeentehuis: eerlijk zullen we alles delen. Maar eigenlijk was het nietige Zuidzande onderweg leuker. Al heeft Oostburg wel een mooie watertoren, een best aardige kerk in basilicastijl en plassen met rietvelden aan de rand, restanten van oude kreken. Allemaal van na de oorlog, behalve die plassen met rietvelden, want op 6 oktober 1944 werd Oostburg voor een belangrijk deel verwoest door geallieerde bombardementen. Er vielen 106 slachtoffers en 353 panden werden verwoest, aldus Wikipedia, waaronder een aantal historische gebouwen. De geschiedenis, zo blijkt maar weer, toont zich vaak door wat je niet ziet.

Na afloop in mijn eentje naar de Sophiapolder, uitgestrekte plasdras een paar kilometer verderop. Aangelegd als compensatie, ook al, voor de verdieping van de Westerschelde. Er moest blijkbaar heel wat gecompenseerd worden in Zeeland, ik weet niet of we daar zo gelukkig mee moeten zijn. Veel vogels in de Sophiapolder, aardige soorten ook (kemphaan, lepelaar, geoorde fuut, bonte strandloper), leuke afsluiter.


Verder lezen?zaterdag-22-augustus-2020

Donderdag 20 augustus 2020

's Morgens voor het ontbijt door de duintjes naar Cadzand gelopen. Ze zijn een mooie afwisseling van woest woekerend kreupelhout, oplaaiende vlammen van flakkerende duindoornstruwelen en grazige laagtes, zoals duinen meestal zijn natuurlijk, maar toch weer op een eigen en na enkele dagen inmiddels herkenbare manier. Daarna een tijdje op het inmiddels bekende piertje gestaan. Wolkenvelden, doorkomende zon en wat regen. Het was iets spannender dan vorige keer maar zonder tastbaar resultaat. IJsvogel buiten beschouwing gelaten, beneden op de stenen aan de voet van het piertje. In de duinen wat trekkertjes, onder andere veel heggenmussen en een tuinfluiter. De herfst komt eraan. En op de terugweg ineens een fraaie zomertortel.
In de tuin blijkt het ook spannend te kunnen zijn. Putters hebben we iedere dag maar vandaag ook tuinfluiter en kneu. En een vreemd, droog ratelend geluid dat ik regelmatig hoor vanuit de buurtuinen, lijkt aan boomkikker toe te behoren.
's Middags, inmiddels weer warm en zonnig, in mijn eentje richting Breskens gefietst. Eerst de Verdronken Zwarte Polder waar ik twee graszangers had. Daarna Waterdunen, grootschalige natuurontwikkeling bij Breskens. Vast ter compensatie van het een of ander. De plannen zijn groots maar ik vond het er eerlijk gezegd nog een beetje saai. Uitgestrekte wateren en uitgestrekte ruigtes, trillend in de zomerwarmte. Veel vogels maar niet veel dat het noemen waard is. De gebruikelijke massa's en verder onder meer geoorde futen, lepelaars en ook hier graszanger.
's Avonds nog even naar het Zwin en aan zee geweest. Prachtige luchten met spetterende zonsondergang.


Verder lezen? vrijdag-21-augustus-2020

Woensdag 19 augustus 2020

Vanmorgen weer bijtijds de deur uit, dit keer voor een tochtje langs het Zwin. Erg leuk en rijk aan steltloper was het aan het uiteinde. Geen topsoorten maar van onder andere zwarte en groenpootruiter, twee kanoeten, kluten, lepelaars, prachtige kleine zilverreigers + twee keer grote, enkele rosse grutto's, een regenwulp en dit keer ook de nodige bontjes en bontbekken, wordt ik best blij.
We zijn tamelijk lui hier op onze vakantie. Ik ook, tot nu toe. Vandaag pas diep in de middag, inmiddels zonnig en warm, weer op pad. En dan ook nog gewoon maar een stuk door de buitenste duinen langs Cadzand naar het oosten en over het strand, slalommend om de badgasten, weer terug gewandeld waarna ze met zijn drieën gingen zwemmen terwijl ik vergeefs over zee tuurde.
Tussendoor zitten we veelal in ons tuintje te lezen of iets anders te doen, met als we er even tussendoor onze ogen op richten zicht op een dichte struweelwal ter afscheiding van ons poldertje waar we vanuit ons slaapkamerraam nog net enig zicht op hebben. Het gekke is trouwens dat ik al vrijwel geen idee meer heb waaruit dat iets anders zoal bestond.

's Avonds uit eten, bij de Italiaan op het eethuispleintje helemaal aan de andere kant van Cadzand. Buiten op het terrasje, maar wel overdekt en dat was nodig want intussen regende het flink.


Verder lezen? donderdag-20-augustus-2020

Dinsdag 18 augustus 2020

Vanmorgen min of meer vroeg met Renske naar de Verdronken Zwarte Polder gefietst, bekend en mooi natuurgebiedje aan zee bij Nieuwvliet Bad waar ik (ook) nog nooit geweest was. Dat was alvast één lifer. Een oud stuk (inmiddels) buitendijkse polder heroverd door de zee. In 1623 ingepolderd en in 1802 weer overstroomd. Wat rest is een paradijsje voor de natuurliefhebber: een oude kreek, kwelders, rietvelden, jonge duintjes en een strandvlakte met bij hoogwater ondiepe slenken, alles omarmd door de nieuwe zeedijk die het achterland beschermt tegen nog meer overstroming. Paradijs ook voor vogels en voor zeldzame kustplanten als lamsoor, zeepostelein, blauwe zeedistel en (ook hier) zeevenkel. Doelsoort hier was graszanger en die liet niet op zich wachten. Zong meteen al bij aankomst uitvoerig en liet zich ook fraai zien, zowel in zangvlucht als in zit. Verderop mogelijk ook nog een tweede. De zon scheen en een zomertortel vloog langs.
Na een lange pauze 's middags met zijn allen naar Retranchement gefietst, ons buurdorp. Langs het kanaal en langs schrale graslanden. In Retranchement een korte blik op het oude dorpje, klein maar fijn, een terrasje met ijs dat nogal duur was maar wel lekker, en daarna een mooie wandeling over het zuidelijke deel van de vesting, de oude verdedigingswerken die in 1604 zijn aangelegd in opdracht van prins Maurits. Stukje vaderlandse geschiedenis en inmiddels natuurgebied in bezit van het Zeeuws Landschap. Wallen, meidoornstruwelen, waterpartijen en schrale velden. Mooi en bloemrijk, en warm bovendien, in de zon. Terug langs het Zwin.

's Avonds nog even in mijn eentje om ons poldertje, langs het Zwin en door de duinen gewandeld. Wordt een beetje mijn traditionele vaste ommetje.

Verder lezen? woensdag-19-augustus-2020