vrijdag 27 maart 2015

God only knows

Op De Wereld Draait Door werd weer eens iets met een claim van objectief absolutisme, of absolutistische objectiviteit zo u wilt, op het schild van de goddelijkheid gehesen. God only knows van de Beach Boys is het mooiste popliedje ooit. En daar zult u het mee moeten doen.
Nou heb ik zelf niet zo veel met de Beach Boys, dat gedweep met surfen komt op mij over als een tamelijk oppervlakkig strandgenoegen (‘dan ken je ze niet goed genoeg!’ zullen de fans dan wel zeggen, maar kennen jullie dan Les Rita Mitsouko wel goed genoeg, of Sigur Ross? Om maar wat te noemen) maar vooruit, God only knows is een mooi liedje.
Maar het mooiste ooit? Hallo, de Beatles, ooit van gehoord? A Day in the Life? The fool on the Hill? Of ooit van Radiohead gehoord? Paranoid Android? Knives Out? Nick Cave, bijvoorbeeld O Children? Ik noem maar wat. Oké, nou noem ik gewoon een paar van mijn eigen helden, niet het beste argument natuurlijk. Ik ga ook helemaal niet roepen dat die allemaal mooier zijn dan God only knows. Wat ik wel vind, trouwens.

Maar Paul McCartney, sir Paul McCartney himself, heeft het toch gezegd?
Nou is het natuurlijk de vraag wat de autoriteit van sir Paul McCartney nog waard is als die niet eens het beste popliedje ooit geschreven heeft. Maar los daarvan:
Er zijn honderdduizenden popliedjes geschreven. Daarvan heeft een gemiddelde mens er misschien tienduizenden gehoord. (Zou het? Geen idee eerlijk gezegd.) Om het nou te gaan hebben over die negentigduizend liedjes die je nooit gehoord hebt, dat is natuurlijk een beetje flauw. Dan kun je nooit meer iets vinden. Dus dat zal ik niet doen. Maar van die tienduizend die je wel gehoord hebt, vind je er misschien duizend mooi. En van die duizend vind je er honderd zo geweldig dat als je er daar een van hoort, dat je dan denkt: ‘dit moet wel het mooiste popliedje ooit zijn’. En hoor je even later een andere, dan ben je die eerste alweer vergeten en denk je: ‘dit moet wel het mooiste popliedje ooit zijn’. En hoor je er daarna weer een, dan ben je die eerste twee allebei alweer vergeten en denk je …, enzovoorts.
Dat is natuurlijk precies wat er met Paul McCartney gebeurde: die hoorde God only knows en dacht: ‘dit moet wel het mooiste popliedje ooit zijn’. En die gedachte is blijkbaar opgetekend. Dat hij daarna een ander liedje hoorde en toen hetzelfde dacht, dat is waarschijnlijk de fans van de Beach Boys ontgaan.
Wat ik maar zeggen wil: het is natuurlijk onzin en volstrekt onmogelijk om één liedje te bekronen als het absolute en onweerlegbare beste popliedje ooit, omdat er daar veel te veel van zijn gemaakt die zo mooi zijn dat je elke keer als je het hoort denkt: ‘dit moet wel het mooiste popliedje ooit zijn’. Wie echt aanhoudend en standvastig vasthoudt aan één en hetzelfde liedje als het beste popliedje ooit, geeft daarmee wat mij betreft vooral blijk van een beperkte smaak, van een conservatieve houding, van niet open staan voor iets nieuws, of simpelweg van een beperkt repertoire aan popliedjes waar je ooit meer dan één keer naar geluisterd hebt.
Het is trouwens wel een beetje symptomatisch voor hoe in De Wereld Draait Door gemiddeld een keer per week een artiest met een absoluutheid waarover geen discussie mogelijk is, wordt verheven tot de staat van koning, keizer en admiraal van op zijn minst het betreffende genre en eigenlijk nog veel meer dan dat. Deze week Brian Wilson (voor wie daarvan niet op de hoogte is, de componist van God only knows), een vorige keer The Kinks, op zijn tijd ook The Beatles natuurlijk, Beyonce, Michael Jackson, nu weer Charles Aznavour (onzin natuurlijk, als het om Franse chansons gaat is er maar één die telt en dat is Jacques Brel) en om de zoveel tijd ook altijd weer André Hazes. Opdat ook Nederland een woordje meespreekt. En elke keer moeten we geloven dat in vergelijking met de held van de avond niemand ook maar enigszins de moeite van het beluisteren waard is.

Maar goed, dat kun je belangrijk vinden (ik niet hoor) of het kan je volkomen koud laten. Je kunt er een stukje aan wijden (dat heb ik dan weer wel gedaan) of je kunt het als wind langs je heen laten waaien, wat ik waarschijnlijk het beste had kunnen doen. Schoenmaker blijf bij je leest. Maar goed, heb ik niet gedaan dit keer. Vandaar.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten